terapia uzależnień od gier komputerowych

Zgodnie z prawem obowiązującym w Polsce, terapia uzależnień jest dobrowolna. Nie dotyczy to jedynie osób ubezwłasnowolnionych, skierowanych na leczenie w drodze postępowania sądowego. Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia mogą zostać skierowane na przymusowe leczenie narkotykowe przez sąd, na wniosek krewnych lub opiekuna. Uzależnienie od gier komputerowych. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) w 2018 roku wpisała uzależnienie od gier (gaming disorder) na listę Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-118. Uzależnienie od gier znajduje się w grupie uzależnień behawioralnych (addictive behavior disorder) i opatrzone Artykuł zawiera wprowadzenie w problematykę diagnozowania i leczenia uzależnienia od telefonu, gier komputerowych, komputera i Internetu. O firmie. Nazywam się Bożena Stanek i od 2010 roku prowadzę ośrodek zajmujący leczeniem uzależnień. Siedziba mojej działalności mieści się w Zamościu. Pomoc uzyskają u mnie osoby zmagające się z uzależnieniami od hazardu, narkotyków, a także alkoholu. Zachęcam do zapoznania się z ofertą pomocy. Słuchają również muzyki, czytają książki, czy oglądają filmy. Wpatrzeni w telefon spędzają w ten sposób większość dnia. Wielu młodych ludzi jest również uzależnionych od komputera, a dokładnie od gier komputerowych. Spędzają długie godziny na graniu, ignorując potrzebę snu, jedzenia, czy konieczność chodzenia do szkoły. Site De De Rencontre Pour Ado. Komputeryzacja miała sprawić, że nasze życie będzie prostsze, będziemy mieli więcej czasu na przyjemności. I w sumie tak jest, tylko w dobie ogólnodostępnych komputerów i gier łatwo się wciągnąć w nowe uzależnienie pod postacią uzależnienia od gier komputerowych. Sprawdź, kiedy przyjemność przeradza się w manię i jak w walce z chorobą może pomóc psychoterapeuta. Czym jest uzależnienie od gier komputerowych? Osoba uzależniona od gier jest zainteresowana tylko tą aktywnością, nic innego jej nie interesuje. Nowe znajomości są zawiązywane jedynie pomiędzy graczami, z czasem uzależnienie odbija się na psychice i zdrowiu fizycznym osoby chorej. Uzależnienie od gier komputerowych rozwija się w kilku fazach. Pierwsza z nich to kontrolowanie czasu spędzanego przed komputerem. Po pewnym czasie osoba uzależniona zaczyna wciągać się w grę, a inne zainteresowania schodzą na dalszy plan. W następnym etapie gracz jest tak wciągnięty w wirtualną rzeczywistość, że staje się jej więźniem. Stara się poświęcić jak najwięcej czasu na grę, a jak najmniej na inne życiowe potrzeby, typu: sen, jedzenie, czy nawet praca. Jak rozpoznać uzależnienie od gier komputerowych? Pierwsze objawy wpadania w uzależnienie to zbyt duża ilość czasu poświęcana na gry komputerowe. Z czasem wirtualny świat tak nas wciąga, że ograniczamy spotkania z przyjaciółmi, znajomymi, nie możemy znaleźć wolnej chwili na naukę, czy inne zainteresowania. Chcemy wygospodarować jak najwięcej czasu na grę kosztem niewyspania się, ograniczeniem czasu na jedzenie, czy ulubione do tej pory hobby. Gdy zauważymy, że już jesteśmy uzależnieni i chcemy ograniczyć ilość czasu spędzanego przy grze, wtedy odczuwamy rozdrażnienie, złość, możemy być agresywni, a także apatyczni, mamy złe samopoczucie. Z czasem może pojawić się nawet depresja. Skutki uzależnienia Uzależnienie od gier komputerowych odbija się również na zdrowiu i równowadze psychicznej. Osoba uzależniona ma zmienne nastroje, problemy z koncentracją, jest nadpobudliwa, a także często będzie skarżyć się na problemy z zasypianiem, czy bezsennością. Oprócz tego w takich przypadkach często pojawiają się zaburzenia lękowe. Ogólnie cały ich świat kręci się wokół gry, zapominają o wszystkich innych rzeczach, które dzieją się poza ekranem, więzi pomiędzy graczami stają się ważniejsze, niż rodzina i najbliżsi. Uzależnienie odbiera im rozsądne myślenie, coraz więcej pieniędzy wydają na gry i elementy wyposażenia postaci. Leczenie uzależnienia od gier komputerowych Uzależnienie od gier komputerowych jest szczególnie niebezpieczne u dzieci. Uzależnienie to powoduje brak nabywania umiejętności samokontroli, ograniczenie wyobraźni oraz kreatywności, znacząco obniża samoocenę, zaburza tworzenie umiejętności społecznych, powoduje zaburzenia emocjonalne, a także wiele innych nieprawidłowości. Grając w gry komputerowe, dzieci nie nauczą się utrzymywać relacji z rówieśnikami, będą miały problemy w nawiązywaniu przyjaźni i nie będą potrafiły działać w grupie. Uzależnieni nie są nauczeni cierpliwości, wszystko chcą otrzymać natychmiast, ich próg gniewu jest znacząco obniżony. Pomoc dzieciom Dzieci uzależnione mogą wykazywać brak empatii, stają się egocentrykami skupionymi tylko na sobie. Uzależnienie od gier komputerowych powoduje wiele innych negatywnych skutków, które znacząco utrudniają życie w społeczeństwie. W wyjściu z uzależnienia może pomóc terapia psychologiczna. Pierwszym krokiem leczenia uzależnienia od gier komputerowych powinna być konsultacja u psychologa. Wyjście z uzależnienia ułatwi dobry psychoterapeuta, który dzięki odpowiedniej terapii uzależnień pomoże odzyskać wiarę w siebie, radość z życia i odnowienie relacji oraz więzi z najbliższymi. Jednak pamiętajmy, że najwięcej pracy leży po stronie osoby uzależnionej, musi być ona świadoma swojego problemu i wykazywać chęć wyjścia z uzależnienia. Leczenie uzależnienia od gier komputerowychTytuł niesie ze sobą oczywiście ogromne uogólnienie. Cała sprawa nie dotyczy jedynie tego, jednego, konkretnego urządzenia. Czasy stale się zmieniają i to jedynie jest niezmienne. Bardzo szybko zaczęły się pojawiać inne, doskonalsze urządzenia, które możemy zmieścić w kieszeni, a także te które służą jedynie do gier. Ja jednak myślę, że problem jest nieco specjalista terapii uzależnień i pedagog, jestem stale czynnym obserwatorem zachodzących zmian. Pracuję z grupami uczniów i nauczycieli, a także prowadzę grupy i sesje indywidualne z osobami które przekroczyły już pewien zaklęty krąg, spoza którego powrót do rzeczywistości jest bardzo trudny. Na bazie tych wszystkich doświadczeń stwierdzam, że nie poszczególne urządzenia, lecz tworzona wirtualna osobowość jest moich obserwacji wynika także wniosek, że jest to ten sam obszar w który uciekamy używając narkotyków czy alkoholu, hazardu lub zapadając w depresję. Tworzymy w ten sposób równoległą, wirtualną rzeczywistość, w której żyje wirtualna osoba, tak zwany „NieJa”. „NieJa” może powstać także przy użyciu książek, w których gdy te się kończą przeczytane, „NieJa” znika a Ja nie ma pomysłu na Tu i Teraz swojego dużo łatwiej jest przeprowadzić to przy pomocy komputera, smartfona, konsoli do gier, czy telewizora, jednak skutek jest taki sam. Wirtualna osobowość, w wirtualnej rzeczywistości wiedzie wirtualne życie, które jest atrakcyjniejsze niż realne. W realnym jesteśmy tacy okropnie zwykli/zwyczajni, a tam możemy być Bogiem i mieć wpływ. Tworzymy postaci mające kilka żyć uzupełnianych, polepszanych „apteczkami”, czarami, mocami czy umiejętnościami. I tak łatwo je wiele łatwiej niż w realu, gdzie czas płynie tak strasznie wolno i na wszystko trzeba czekać, i ciągle słyszymy o cierpliwości. Postaci tworzone w tak zwanych portalach społecznościowych są równie na zdjęciach profilowych to ktoś niemal zupełnie inny niż ten którego spotykamy w realu. Zachowania i opinie dotyczą rzeczywistości realnej, jednak wypowiadane w wirtualu przyjmują postać tych działań jest nasz stary znajomy – lęk. Przekonuje on nas o niskiej wartości własnej, własnego życia, mądrości, własnego zdania i umiejętności wyrażania ten jest uzupełniony przez potrzebę przynależności i akceptacji, przebywanie w wirtualu zaburza relacje z ludźmi, dając jednocześnie złudzenie ich utrzymywania „bo przecież rozmawiam z czacie”. Zacierają się prawidłowe role grupowe, inne aktywności schodzą na dalszy można było zacząć terapię tych zaburzeń należy jak zwykle zacząć od rozpoznania problemu i prawidłowego zdiagnozowania. Jak w wielu innych objawach zaburzeń przymusowych, także tutaj należy zacząć od dość ostrej abstynencji, wyeliminowania w sposób fizyczny, dostępu do urządzeń i form ucieczki ze świata realnego. Jest to konieczne w pierwszej fazie kroki to udział w pracy poznawczej, w grupie terapeutycznej. Rozwijane są w ten sposób umiejętności społeczne, nawiązywanie relacji międzyludzkich, a także tych istotniejszych; relacji ze sobą samym. W swojej pracy o wiele mniejszą wagę przykładam do terapii indywidualnej. Mam świadomość jaką rolę, w zaburzeniach zachowania pełni kłamstwo i jak trudno jest je rozbroić w kontakcie jeden na że jedynie grupa może odnieść tutaj sukces. Uczestnicy wykonują prace wynikające z kontraktu terapeutycznego i osobistych planów terapii. Istotną rolę pełni w procesie terapii informacja zwrotna i posługiwanie się dziennikiem te rozwijają świadomość emocjonalną, uczą nazywania i okazywania emocji, odkrywają nową jakość więzi między ludźmi. Pacjent w procesie terapii odkrywa obszary głodu – zaburzenia świadomości, na podstawie którego dochodzi do różnych zachowań przymusowych, opartych na przekonaniu „muszę to zrobić”. Efektem pracy terapeutycznej jest przywrócenie realnych kontaktów ze społeczeństwem i grupą w której pacjent funkcjonuje. Rozwój umiejętności komunikacji własnych potrzeb, myśli i z samotności i utartych schematów myślenia i zachowania. Pomocnym w procesie terapii, jest także kontakt z rodziną pacjenta. Rodzina może uczestniczyć w sesjach terapeutycznych w miarę swoich możliwości, nawet co tydzień w trakcie odwiedzin w ośrodku. Ma to ogromne znaczenie, ponieważ rzadko się zdarza żeby chorował tylko jeden element systemu rodzinnego, najczęściej cierpi on cały. Praca z rodziną osób uzależnionych jest jednym z najtrudniejszych elementów pracy terapeutycznej, jednak bez niej trudno jest oczekiwać trwałych od komputera leczenie i przyczynyŻyjemy w czasach, w których trudno znaleźć dom bez telefonu, komputera czy laptopa. Spędzamy online coraz większą część dnia. Nie ma nic złego w korzystaniu z innowacji, jednak istnieje pewne niebezpieczeństwo związane z utratą kontroli nad korzystaniem z tych mediów. Uzależnienia behawioralne rozwijają się podstępnie i w ukryciu. Zdarza się to niestety coraz częściej młodym, także małoletnim, od Internetu – leczenieDlaczego tak wielu młodych ludzi daje się pochłonąć sieci www? W naszej wieloletniej praktyce obejmującej leczenie uzależnienia od komputera pojawia się kilka podstawowych przyczyn:niskie poczucie własnej wartości,niska samoocena,brak umiejętności społecznych,brak zaspokojenia potrzeb emocjonalnych w takie tworzą wirtualne miejsce ucieczki od realnych problemów z lęku przed odrzuceniem, niezrozumieniem, a także z chęci bycia kimś wyjątkowym i ważnym. Internet dość szybko zaspokaja potrzebę przynależności oraz akceptacji. W sieci możesz być anonimowy, być kim chcesz i jak chcesz. To ty kontrolujesz wirtualne życie. Jest to niezwykle atrakcyjna pokusa dla młodych ludzi. Pozwala uciec od rutyny, obowiązków oraz nudy. To jednak ucieczka od od gier komputerowych leczenie jest ważneTak jak w przypadku innych nałogów, również leczenie nadmiernego korzystania z komputera wymaga dużo czasu i determinacji. Bliscy chorego często nie zauważają lub ignorują objawy uzależnienia. Leczenie na wczesnym etapie przynieść może całkowitą eliminację zaburzenia. Sami młodzi ludzie często odrzucają jednak pomoc, deprecjonując ośrodki leczenia uzależnień od gier komputerowych. Brak podejmowania jakichkolwiek działań lub nieprawidłowe prowadzenie pacjenta powoduje rozwój zachowań destrukcyjnych mogących prowadzić do całkowitej izolacji społecznej, wzrostu poziomu agresji czy frustracji a także zaburzeń czym polega terapia uzależnieniu od Internetu?Pierwszym etapem jest akceptacja, zrozumienie i uznanie istnienia problemu, jakim jest uzależnienie od komputera. Leczenie w pierwszej fazie polega na całkowitej abstynencji. Kolejny krok to podjęcie terapii pod okiem profesjonalisty w czasie której wspólnie z pacjentem poszukuje się przyczyn problemów i sposobów na radzenie sobie z nimi offline. Następnie uczestnicy pracują między innymi nad poczuciem własnej wartości i umiejętnościami od Internetu leczenie w Dom – REHABW naszym ośrodku tworzymy warunki sprzyjające doświadczaniu realnego życia. Poprzez terapię grupową i indywidualną staramy się przybliżać zaburzenie i pokazywać prawidłowe reagowanie na otaczającą rzeczywistość. Istotnym elementem leczenia uzależnienia od Internetu jest powrót do zdrowego korzystania z tego medium. Terapię wspieramy poprzez umożliwienie udziału w zajęciach jogi, sportowych ogólnorozwojowych, arteterapii, wyjazdach integracyjnych. W dzisiejszych czasach dostęp do gier komputerowych jest bardzo prosty. Wraz z rozwojem techniki, powstają coraz atrakcyjniejsze gry, które zyskują miliony fanów na całym świecie. Do grona graczy należą nie tylko dzieci, ale również osoby dorosłe. Granie kojarzy się głównie z rozrywką i spędzaniem czasu wolnego. Mimo wielu zalet płynących z korzystania z gier komputerowych, niosą one za sobą liczne zagrożenia. Jednym z nich jest uzależnienie, na które narażony jest każdy, niezależnie od płci i wieku. Diagnoza uzależnienia od gier komputerowych opiera się na następujących kryteriach: Utrata kontroli nad czasem spędzanym na graniu w gry Odczuwanie przymusu grania w gry Wzrost ilości czasu spędzanego na graniu w gry- wzrost tolerancji Odczuwanie negatywnych uczuć w przypadku niemożności zagrania Zaniedbywanie innych obowiązków oraz ról na korzyść czasu spędzanego na graniu w gry Porzucenie wcześniejszych pasji i zainteresowań- jedynym hobby są gry Granie pomimo odczuwanych szkód płynących z tego typu aktywności- np. pogorszenie wzroku, bóle głowy, kręgosłupa, wady postawy, utrata pracy, pogorszenie wyników szkolnych, utrata przyjaciół i zanik relacji rodzinnych Uzależnienie od gier komputerowym należy do grupy uzależnień behawioralnych. Znaczy to tyle, że osoba może uzależnić się nie tylko od substancji psychoaktywnych, jak alkohol czy narkotyki, ale także od wykonywania różnych czynności. Innym przykładem uzależnień behawioralnych jest zakupocholizm, patologiczny hazard czy seksocholizm. Uzależnienie stwierdza się, jeśli przez dłuższy czas utrzymują się przynajmniej 3 z wyżej wymienionych objawów. W przypadku, gdy zauważysz któryś z tych objawów u siebie lub bliskiej ci osoby, warto poszukać pomocy u psychoterapeuty, gdyż wcześniejsza reakcja i podjęcie terapii, pomoże zapobiec rozwojowi zespołu uzależnienia. Uzależnienie od gier- leczenie Jak z tym walczyć? To pytanie zadaje sobie wiele osób. Niezależnie od tego, czy problem dotyka Cię bezpośrednio, czy martwisz się o bliską Ci osobę- najlepszą odpowiedzią jest udanie się do psychoterapeuty i podjęcie terapii. Konsultacja ze specjalistą pomoże stwierdzić, jak głęboki jest problem oraz jakie kroki należy podjąć, aby skutecznie go pokonać. W leczeniu uzależnień bardzo często proponuje się podejście poznawczo- behawioralne. Praca psychoterapeutyczna opiera się tu na zrozumieniu problemu, jego przyczyn i zmianie schematów myślenia oraz wypracowaniem nowych sposobów reagowania. Uzależnienie od gier dzieci jest bardzo powszechnym zjawiskiem- w USA ok 9% dzieci wykazuje objawy uzależnienia od gier. Problem ten spowodowany jest zazwyczaj brakiem kontroli czasu spędzanego przed monitorem ze strony rodziców lub poczuciem osamotnienia dziecka. Z drugiej strony może być to sposób na ucieczkę od problemów, z którymi młody człowiek nie może sobie poradzić. Dlatego w procesie leczenia bardzo istotną rolę odgrywa wsparcie najbliższych. Warto ustalić z dzieckiem reguły korzystania z komputera czy konsoli oraz ograniczyć czas spędzany na granie w gry do minimum. Często wskazane jest podjęcie terapii przez całą rodzinę, gdyż uzależnienie od gier dziecka może wskazywać na inne dysfunkcje obecne w rodzinie. Kompleksowe podejście do problemu uzależnienia dziecka pomoże zapobiec nawrotom w przyszłości i pozwoli usunąć jego przyczyny. Uzależnienie od gier u dorosłych może być później zauważone, ze względu na brak kontroli z zewnątrz. Problem zaczyna być widoczny dopiero, gdy osoba zaczyna zaniedbywać inne obowiązki- rodzinne i zawodowe. Do specjalisty zgłaszają się zazwyczaj najbliżsi, zaniepokojeni pogorszeniem relacji lub utratą pracy. Zmotywowanie takiej osoby do podjęcia leczenie może być trudne. Uzależnienie od gier często jest bagatelizowane, gdyż problem ten kojarzy się zazwyczaj z dziećmi i młodzieżą, jednak coraz częściej dotyka on również dorosłych. Leczenie uzależnienia przebiega znacznie szybciej i skuteczniej u osób, u których problem został zauważony zanim zdążyły rozwinąć się wszystkie objawy, dlatego nie warto zwlekać z wizytą u terapeuty. 1. Czym charakteryzuje się uzależnienie od gier komputerowych? 2. Czy Twoje dziecko jest uzależnione? Jakie są objawy? 3. Dlaczego dzieci wpadają w nałóg? 4. Jakie są konsekwencje uzależnienia od gier komputerowych? 5. Terapia uzależnień dla dzieci. Obecnie większość polskich dzieci ma dostęp do komputera i Internetu i nie znają życia bez współczesnej technologii. Nie ma nic złego w korzystaniu z ich dobrodziejstw, ponieważ komputer może być inspirującym źródłem rozrywki lub pomocnym narzędziem wykorzystywanym do nauki. Problem pojawia się, gdy nasza pociecha nie wyobraża sobie chwili bez kontaktu z wirtualnym światem i rozwija się u niej uzależnienie od gier komputerowych. Jednak ten nałóg nie dotyczy tylko dzieci, ale również dorosłych. 1. Czym charakteryzuje się uzależnienie od gier komputerowych? Spędzanie czasu przed monitorem, dla wielu dzieci i dorosłych to bardzo przyjemna forma rozrywki, czasem tak bardzo, że staje się ważniejsza niż pozostałe obszary życia. Wówczas można już podejrzewać uzależnienie, które może dotyczyć różnych czynności związanych z komputerem np. przeglądania Internetu, grania w gry, rozmów online. Jednak zawsze utrata kontroli nad ilością czasu spędzanego przed ekranem to zjawisko bardzo groźne dla prawidłowego rozwoju dziecka i skutkuje bardzo groźnymi konsekwencjami dla całej rodziny. Dodatkowo nałogowe granie w gry może stać się uzależnieniem równie silnym, jak to wobec substancji psychoaktywnych, mimo że nie pojawi się uzależnienie fizyczne. 2. Czy Twoje dziecko, lub Ty jesteś uzależniony? Jakie są objawy? Na jakie objawy koniecznie należy zwrócić uwagę, gdy podejrzewamy uzależnienie od gier? ▪ spędzanie większości czasu na graniu, zaburzone poczucie czasu, ▪ rezygnacja z innych zainteresowań, ▪ zaniedbywanie obowiązków szkolnych/zawodowych, ▪ pogłębienie izolacji społecznej, odsuwanie się od bliskich osób, ▪ brak dbałości o wygląd, higienę i porządek, ▪ pogorszenie funkcji poznawczych (np. koncentracja), ▪ nadpobudliwość, ▪ zaburzenia snu, ▪ zaburzenia lękowe i afektywne, ▪ rozdrażnienie, agresja lub rozpacz, gdy granie nie jest możliwe, ▪ kłamstwa, ▪ wydawanie nieracjonalnych sum na gry, pojawienie się długów, ▪ obsesyjne myślenie na temat gier podczas innych czynności, ▪ gry stają się głównym tematem, o którym opowiada osoba uzależniona, ▪ pogorszenie stanu zdrowia i rozwój chorób współtowarzyszących (zanik mięśni, wzrost wagi, pogorszenie wzroku). Nigdy nie należy ignorować nawet pierwszych symptomów, gdy zobaczy się je u dziecka lub dorosłego! Szybsza reakcja na problematyczne zachowanie, to większa szansa na poradzenie sobie z trudnością. 3. Dlaczego wpadamy w nałóg? Każde dziecko rozwija się w swoim tempie, ma także własną historię doświadczeń życiowych i trudności, z którymi musiało się mierzyć. Z tego względu dotarcie do źródła trudności jest w pełni możliwe jedynie podczas specjalistycznej diagnozy psychologicznej. Pustka i brak umiejętności radzenia sobie z emocjami, próba łagodzenia stresu, to główne przyczyny, dlaczego dorośli grają. Można wyróżnić jednak kilka czynników, które przyczyniają się do rozwoju uzależnienia od gier komputerowych: ▪ samotność, izolacja społeczna, ▪ trudność w nawiązywaniu rzeczywistych relacji, ▪ niska samoocena, ▪ nieśmiałość i brak wiary w siebie, ▪ brak poczucia bycia docenianym za osiągnięcia w świecie rzeczywistym, ▪ niezdolność konstruktywnego radzenia sobie z problemami, ▪ zakorzenione schematy rodzinne związane z uzależnieniem się, ▪ konflikty w rodzinie, ▪ brak wsparcia lub zainteresowania ze strony opiekunów. 4. Jakie są konsekwencje uzależnienia od gier komputerowych? Spędzanie dużej ilości czasu przed ekranem komputera stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia dziecka i osoby dorosłej – zarówno psychicznego, jak i fizycznego. Warto mieć świadomość, czym może skutkować nałogowe granie w gry, więc poniżej zamieszczamy listę możliwych zagrożeń wynikających z tego uzależnienia: ▪ pogorszenie koncentracji i uwagi na dłuższych, bardziej angażujących treściach ▪ izolacja od rówieśników ▪ ucieczka od problemów ▪ zaniedbywanie obowiązków ▪ spędzanie całego czasu w Internecie ▪ pogorszenie kondycji fizycznej ▪ zaburzony tryb czuwania i snu ▪ nadużywanie napojów energetycznych i kawy ▪ trudności w szkole ▪ zaburzenia lękowe ▪ agresja i frustracja w sytuacji, gdy oglądanie jest niemożliwe ▪ zetknięcie się z treściami nieodpowiednimi dla wieku ▪ fałszywe wyobrażenie na temat świata i ludzi ▪ brak zainteresowań, nierozwijanie zdolności 5. Terapia uzależnień Uzależnienie od gier komputerowych jest bardzo groźnym zjawiskiem, które destrukcyjnie wpływa na prawidłowy rozwój dziecka. Niszczy również zdrowie fizyczne i psychiczne osób dorosłych. Powrót do równowagi jest możliwy dzięki podjęciu regularnej psychoterapii uzależnień i wsparciu ze strony najbliższych. Bardzo często uzyskanie dużej poprawy samopoczucia jest możliwe również dzięki zaangażowaniu się wszystkich domowników w psychoterapię dla rodzin. Dla opiekunów to szansa, aby lepiej zrozumieć mechanizmy działania nałogu, a także uzyskać prawidłowe strategie radzenia sobie z nimi. Jak przebiega psychoterapia uzależnień od gier komputerowych? Rozpoczęcie kontaktu z terapeutą najczęściej polega na przeprowadzeniu pogłębionego wywiadu. Jeśli chodzi o dzieci, najpierw rozmowa odbywa się z rodzicami, a następnie z dzieckiem – dzięki temu można uzyskać informacje niezbędne do rozpoznania uzależnienia oraz do dalszej pracy z nim. Daje również podstawy to postawienia diagnozy i wstępnego określenia indywidualnych powodów rozwoju nałogu. Terapeuta dzięki temu jest w stanie również przygotować plan działania, które pomoże dziecku w powrocie do zdrowia, a także pozwoli kontrolować przebieg i efekty psychoterapii. W trakcie regularnych spotkań dziecko ma szansę skonfrontować się ze swoimi trudnościami i wewnętrznymi konfliktami oraz uczy się nowych, prawidłowych wzorców zachowania. ____ Uzależnienie od gier komputerowych niekorzystnie wpływa na życie dziecka i całej rodziny. Jednak powrót do zdrowia jest jak najbardziej możliwy, pod warunkiem autentycznego zaangażowania w proces terapeutyczny. Kluczowe jest również szybkie udzielenie wsparcia, aby nałóg się jeszcze bardziej nie rozwinął. Im wcześniejszy kontakt z terapeutą, tym większa będzie też szansa na szybszy powrót do zdrowia oraz pojawienie się mniej dotkliwych konsekwencji wynikających z uzależnienia. Jeśli dostrzegasz u swojego dziecka niepokojące Cię objawy, to nie czekaj i koniecznie poszukaj profesjonalnego wsparcia! Bibliografia: Grzegorzewska, A. (red.) (2018). Współczesne oblicze problemów klinicznych dzieci i młodzieży. Polskie Forum Psychologiczne, 23(3), 483-501 Ginowicz, H. (2003). Zagrożenia płynące z sieci. Terapia Uzależnienia i Współuzależnienia. Pozyskano z: ( Jakubik, A. (2005). Zespół uzależnienia od Internetu (ZUI) –Internet Addiction Syndrome (IAS). Pobrano z: ( Kubala-Kulpińska, A. (2018). Uzależnienie od gier komputerowych – jak z nim walczyć? Głos Pedagogiczny, 102, 18 Czym objawia się uzależnienie od Internetu, komputera i gier? Jaki jest jego przebieg? Jak wygląda leczenie? JAK ROZPOZNAĆ UZALEŻNIENIE OD INTERNETU? Obecnie można znaleźć wiele różnych definicji uzależnienia od Internetu: Patologiczne Używanie Internetu (Pathological Internet UseDisorder) jest proponowaną przeze mnie nazwą na sytuację, gdy ludzie nadużywają Internetu i nadużywanie to wywołuje u nich dystres. Nadużywanie to ma znaczący wpływ na ich funkcjonowanie w sferze fizycznej, psychicznej, interpersonalnej, społecznej, rodzinnej i ekonomicznej. Definicja Goldberga Uzależnienie od Internetu to zaburzenie kontroli impulsów niepowodujące intoksykacji. Uzależnienie od Internetu ma znaczący wpływ na pogorszenie w następujących sferach funkcjonowania człowieka: społecznej, zawodowej i psychologicznej. Definicja K. Young Uzależnienie od Internetu zaliczamy do grona uzależnień behawioralnych, do których należą w tym kontekście również uzależnienia od (Mark Griffiths, 2004): telewizji komputerów (w tym hackerstwo i programowanie) gier wideo i komputerowych automatów do gier telefonów komórkowych Uzależnienia behawioralne polegające na nadmiernych interakcjach człowieka z przedmiotem mogą przybierać formę bierną (np. oglądanie telewizji) lun aktywną (np. gry na komputerze). Na obraz kliniczny i rozpoznanie uzależnienia od Internetu wg Griffithsa składa się: emocjonalne podporządkowanie – występuje, gdy nałogowe korzystanie z sieci staje się najistotniejsze i dominuje w życiu człowieka. osoby uzależnione nie mogą doczekać się powrotu do sieci, cały czas myślą o tym, co się w niej dzieje. zmiana nastroju – uznawana jako skutek uzależnienia. Korzystanie z sieci może być postrzegane jako próba radzenia sobie z emocjami i ucieczki od rzeczywistości. tolerancja – występuje, gdy konieczne staje się coraz dłuższe przebywanie w sieci, by osiągnąć te same efekty emocjonalne, jakie użytkownik uzyskiwał na początku korzystania z Internetu. objawy odstawienia – pojawiają się w chwili przerwania lub nagłego ograniczenia korzystania z Internetu, takie jak: drżenie mięśni, depresja, drażliwość, pocenie się dłoni, nudności. konflikt – w sferze relacji interpersonalnych, między aktywnością w Internecie a innymi sferami życia: pracą, nauką, wypoczynkiem, życiem towarzyskim, których realizacja ulega wyraźnemu zakłóceniu. nawrót – tendencja do wielokrotnego powracania do wcześniejszych sposobów korzystania z sieci. Uzależnienie od Internetu zalicza się według ICD -10 do kategorii zaburzeń nawyków i popędów (obok piromanii, kleptomanii, trichotillomanii oraz innych i nieokreślonych zaburzeń). KIEDY MOŻEMY MÓWIĆ O UZALEŻNIENIU? Uzależnienie od Internetu rozpoznaje się podobnie jak uzależnienie od alkoholu, opierając się na kryteriach diagnostycznych zaproponowanych przez klasyfikację chorób ICD-10. Mówimy o nim wtedy, gdy w okresie ostatniego roku stwierdzono co najmniej trzech objawów z listy: 1. Silna potrzeba lub poczucie przymusu korzystania z Internetu. 2. Subiektywne przekonanie o mniejszej możliwości kontrolowania zachowań związanych z Internetem (tj. osłabienie kontroli nad powstrzymywaniem się od korzystania z Internetu oraz nad długością spędzania czasu w sieci). 3. Występowanie niepokoju, rozdrażnienia lub gorszego nastroju przy próbach przerwania lub ograniczenia korzystania z Internetu oraz ustępowanie tych stanów z chwilą powrotu do sieci. 4. Spędzanie coraz większej ilości czasu w Internecie celem uzyskania zadowolenia lub dobrego samopoczucia, które poprzednio osiągane było w znacznie krótszym czasie. 5. Postępujące zaniedbywanie alternatywnych źródeł przyjemności lub dotychczasowych zainteresowań na rzecz Internetu. 6. Korzystanie z Internetu pomimo szkodliwych następstw fizycznych, psychicznych, czy społecznych, mających związek ze spędzaniem czasu w Internecie. Podobne objawy znajdziemy również w klasyfikacji DSM. Na gruncie polskim wciąż brakuje oficjalnej nazwy uzależnienia od Internetu. Doktor nauk medycznych, psychiatra i certyfikowany specjalista terapii uzależnień Bohdan Woronowicz proponuje przypisanie temu uzależnieniu nazwy – siecioholizm (Woronowicz, 2001). FAZY UZALEŻNIENIA Powstawanie każdego uzależnienia jest procesem, w którym można wyróżnić pewne etapy. Young wyróżnia trzy fazy rozwoju uzależnienia od Internetu: 1. ZAANGAŻOWANIE – osoba dopiero poznaje możliwości i zasady funkcjonowania w sieci, nawiązuje kontakty z osobami w podobnej sytuacji życiowej. 2. ZASTĘPOWANIE – użytkownik angażuje się w kontakty internetowe kosztem relacji „twarzą w twarz”. 3. UCIECZKA – spędzanie czasu w sieci pozwala osobie zapomnieć o problemach i stanowi ucieczkę od nich. 4. DESPERACJA – gwałtowna próba powrotu do normalności, pojawiająca się najczęściej wskutek pewnych przykrych okoliczności zewnętrznych związanych z uzależnieniem (np. odejściem bliskich, utratą pracy, chorobą). osoba zaczyna szukać pomocy lub godzi się na nią. JAK LECZYĆ? Terapia uzależnień behawioralnych odbywa się za pomocą psychoterapii, głównie behawioralno-poznawczej. Davis (2001) w opracowaniu dotyczącym patologicznego korzystania z Internetu oraz komputera zaproponował kilka zasad, które wspierają proces leczenia. Należą do nich: usytuowanie sprzętu uniemożliwiającego izolowanie się od otoczenia korzystanie z komputera w obecności innych osób zmiana pór dnia korzystania z Internetu oraz wydłużanie przerw (mniej dłuższych, a więcej krótszych sesji) codzienne odnotowywanie swoich aktywności (w tym czasu spędzanego przy komputerze) powstrzymanie się od używania w sieci pseudonimów Ważne jest też to, by rozmawiać o swoim problemie z bliskimi i znajomymi, systematycznie wykonywać ćwiczenia fizyczne, stosować techniki relaksacyjne i – koniec końców – starać się kontrolować swoje myśli dotyczące Internetu. Bardzo pomocne jest też ustalenie planu dnia, w którym znajdzie się też czas na serfowanie po sieci, ale pojawią się w nim także nowe aktywności, z wypoczywaniem włącznie. Wcielenie takiego planu w życie, zmiana nawyków, które przez ostatnie miesiące towarzyszyły osobie uzależnionej, pozwolą na zapełnienie takich obszarów życia, które z powodu uzależnienia były mocno zaniedbane. Kluczem do osiągnięcia „złotego środka” jest nauka korzystania z Internetu w takim stopniu, by nie zagrażał on psychice pacjenta, jego emocjonalnemu zdrowiu oraz życiowej sytuacji. wskazówki dot. leczenia – źródło: Uzależnienie od Internetu jest stosunkowo nowym zjawiskiem w porównaniu do innych czynników i substancji uzależniających. Ta forma uzależnienia nie jest jeszcze wystarczająco dobrze opisana przez badaczy. Według Woronowicza: ten rodzaj uzależnienia stanie się prawdopodobnie jedną z plag XXI wieku i jest tylko kwestią czasu oficjalne sklasyfikowanie uzależnienia od Internetu (siecioholizmu) jako jednostki chorobowej. PRZECZYTAJ TAKŻE: Kiedy mamy do czynienia z uzależnieniem? (Visited 3 396 times, 96 visits today)

terapia uzależnień od gier komputerowych